Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Έλλη

Γνώρισα μια φορά έναν, κάπου, σε κάποιο μπαρ, που έλεγε πολλά.
Γνώρισα κι άλλον κι άλλον.
Κι ύστερα κι άλλους κι άλλους.
Και κοίτα σύμπτωση, αυτά που λέγαν μοιάζανε!
Και τότε δεν καταλάβαινα.
Εντάξει κάτι μου θύμιζαν όλοι τους αλλά δεν το καταλάβαινα.
Και άκουγα.
Κάθε φορά.
Με πρόσεχαν δε μπορώ να πω.
Και τα ποτά μου πλήρωναν και τα τσιγάρα μου άναβαν και το παλτό τους μου έριχναν στους ώμους αν τύχαινε και κρύωνα.
Και στην πόρτα με περίμεναν να βγω, να μπω πρώτη και το χέρι μου κρατούσαν.

Μια φορά πήγα να πω κάτι σε έναν.
Ήταν καλός.
Δεν έδειξε τίποτα.
Πλήρωσε το ποτό μου, άναψε το τσιγάρο του και το δικό μου.
Μου άνοιξε και την πόρτα.
Με φίλησε στο μάγουλο και μου είπε ευγενικά «καληνύχτα».
Δεν τον ξανάδα.
Κατάλαβα.
Όχι γιατί είμαι έξυπνη.
Το είχα δει κάποτε γραμμένο σ’ έναν τοίχο.
«Οι γυναίκες που σιωπούν, καίγονται»

Σάββατο, 15 Ιανουαρίου 2011

Μανιφέστο

Είμαστε τέκνα του αστικού περιβάλλοντος ακόμα κι αν έχουμε γεννηθεί σε χωριά, ανατραφήκαμε με το γάλα του καπιταλισμού και γυναικοθήκαμε με την αναρχο-κουμμουνιστική αλληλεγγύη, τον Χριστιανόπουλο, τη Frida Kahlo και τον Μπωτλαίρ αλλά όχι από πρώτο χέρι, από δεύτερο.

Αγωνιζόμαστε και παρτάρουμε την ίδια μέρα χωρίς ίχνος τύψεων, πηδάμε και πηδιόμαστε, είμαστε γυναίκες και άντρες ταυτόχρονα, άλλοι στο σώμα αλλονών κι άλλοι δεν έχουν σώμα, είμαστε άφυλοι, απολιτίκ και απολίτιστοι και πρωτεργάτες, DIY και υπέρμαχοι κουλτούρας, ταυτοχρόνως.

Είμαστε όλα τα επίπεδα, έχουμε γνώση, έχουμε συγχρονισμό, έχουμε θράσος και σκοπό.

Μπορείς να τρέμεις μη σου διαφθείρουμε το γιο, μα εύχεσαι ταυτόχρονα να διαφθείρουμε εσένα.

Είμαστε εσύ με άλλες συγκυρίες στην πορεία της ζωής σου κι είσαι εμείς με τις δικές μας.

Είμαστε κι ερωτιάρηδες και γι' αυτό μπορούμε και κάνουμε ό,τι θέλουμε, όποτε θέλουμε και να το παρατήσουμε μπορούμε κιόλας επειδή ξανά ερωτευτήκαμε, για λίγο, για πολύ, για πάντα και να το ξαναρχίσουμε μετά.


μην καταργείτε την υπογεγραμμένη

ιδίως κάτω από το ωμέγα

είναι κρίμα να εκλείψει

η πιο μικρή ασέλγεια

του αλφαβήτου μας

(Ντ. Χριστιανόπουλος)