Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

Δύο αρνήσεις, μια κατάφαση.




Ποιος είν’ στο βούρκο μέσα και παλεύει για να βγει αντί να κλαίγεται μ’ όλη τη δύναμή του;
Ποιος εκτιμά αυτόνα που του δείχνει σαν καθρέφτης πίσω τον εαυτό του;
Ποιος παρασύρεται από τα εύκολα κι ειλικρινά δεν το καταλαβαίνει;
Ποιος δεν πουλάει αυτόν που θαύμασε για να τον θαυμάσουν;
Ποιος άλλαξε απ' έξω κι άφησε το μέσα αναλλοίωτο;
Ποιος άγγιξε το μέσα αληθινά χωρίς ν’ αφήσει να δειχτεί;
Ποιος λέει, παράλογα, ότι έχει δίκιο και το υπερασπίζεται με σθένος;
Ποιος δεν το ξέρει ότι έχει άδικο;
Ποιος επειδή το ξέρει δε σε κοιτάει στα μάτια;
Ποιος σε κοιτάει αθώα μ’ απορία;
Ποιος σε κοιτάει ενοχικά με ηρεμία;
Εγώ ήδη βρήκα μία. Μία που ΔΕΝ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: